Cindy Blackman

od zawsze była zafascynowana jazzem. Propozycja złożona przez Lennego Kravitza była dla niej nie lada wyzwaniem, tym bardziej, że artystka nigdy wcześniej nie występowała przed dużą publicznością. (więcej)

Aluminiowe korpusy

z serii werbli firmy Yamaha, zyskały sobie zwolenników wśród wielu perkusistów. Niezależnie od stylu muzycznego, seria Aluminium Shell brzmi świetnie i bardzo charakterystycznie. Inną zaletą jest niewielka waga werbli, co docenią mobilni perkusiści. (więcej)

Nie tylko na perkusji

Steward świetnie radzi sobie także z gitarą i instrumentami klawiszowymi. Jest także doskonałym kompozytorem i aranżerem oraz cenionym twórcą muzyki filmowej. Copeland stworzył ścieżkę dźwiękową między innymi do takich filmów jak: Wall Street, Simpatico, Nieśmiertelny 2, Nic nie widziałem, nic nie słyszałem i Babilon 5. (więcej)

Wybór Neila Pearta

na najlepszego perkusistę w roku 2007 nie był przypadkowy, Nieil jest jednym z nielicznych muzyków dysponującym tak fantastyczną techniką, a przy tym jego gra jest naturalna i dynamiczna. (więcej)

Tagi

  • Steven James Hewitt
  • Placebo
  • Perkusista
  • Perkusja
  • Gitara
  • Gitarzysta
  • Rock
  • Muzyka alternatywna
  • Indie rock

Steven James Hewitt - brytyjski perkusista, wokalista i gitarzysta

Steven James Hewitt urodził się 22 marca 1971 roku w Northwich w Cheshire. Jako nastolatek uczęszczał do Weaverham High School. Gry na perkusji nauczył się samodzielnie, rozpoczynając w wieku siedemnastu lat. Początkowo pracował w sklepie muzycznym Dogie’s Music. Wkrótce dał swój pierwszy koncert, grając utwór „Albatros” Fleetwood Mac podczas szkolnego przedstawienia.

Przed wstąpieniem do Placebo, które znacznie uformowało jego karierę muzyczną, grywał u boku Electric Crayons, K-Klass, The Mystic Deckchairs, The Boo Radleys, czy Breed. Ponadto pracował jako muzyk sesyjny. Podobnie do Roberta Schultzberga jest leworęcznym perkusistą.

Przeprowadził się do Londynu, gdzie tworzył muzykę do reklam samochodów. W tym czasie los zesłał mu propozycję Nicka Cave’a – wziął udział w trasie koncertowej The Bad Seeds „Let Love In”. Przygoda ta nie tylko otworzyła mu drzwi do sukcesu, ale zaowocowała przyjaźnią z Thomasem Wylderem.Za pośrednictwem dziewczyny Briana Molko miał okazję zapoznać się z nim i resztą Placebo. Choć początkowo wystąpił na paru nagraniach demo zespołu, to nie mógł wyrazić zgody na stałą pracę z grupą ze względu na zobowiązania względem Breed. Niedługo potem Placebo przyjęło na stanowisko perkusisty Schultzberga, który jednak nie zagrzał w zespole miejsca. Wkrótce, wraz z rozpadem Breed, na jego miejsce wstąpił Hewitt. Współpraca z grupą przedłużyła się do roku 2007. W październiku oficjalna strona internetowa Placebo ogłosiła, że Steven opuścił zespół z powodów osobistych oraz różnic muzycznych. Zdaniem Hewitta historia ta przedstawia się inaczej.

„Po prostu mnie wylali. Po trasie w USA nasza menadżerka wezwała mnie do biura i powiedziała, że już z nimi nie gram. I to było wszystko”


W roku 2010 na półkach sklepów muzycznych ukazał się debiutancki album „So Sad (Fade)” zespołu Love Amongst Ruin, którego jest liderem, wokalistą i gitarzystą. Pomysł na „stworzenie nowego zespołu, nowego albumu i brzmienia” zrodził się w jego głowie niedługo po odejściu z Placebo. Kolejne lata poświęcił na poszukiwaniach członków nowej grupy oraz tworzeniu nagrań. W czerwcu 2011 roku Hewitt ogłosił:

„Mamy już dziewięć kawałków. Mamy nadzieję, że we wrześniu rozpoczniemy nagrania. W wersjach demonstracyjnych gram większość solówek perkusyjnych, jednak dopiero jesienią okaże się kto zagra na jakim stanowisku.”



W listopadzie fani zespołu zostali poinformowani, że w Moles Studio w Bath grupa przygotowuje kolejny krążek, którego premiera zaplanowana jest na połowę roku 2012. W maju z LAR odeszła Teresa Morini, a w lipcu grupa udostępniła darmową możliwość pobrania coveru „Rise” Public Image. Na 10 września zespół zaplanował występ w Camden Barfly, promujący najnowszy krążek.

W roku 2011 współpracował z Polaroid Kiss przy EPce „The New Coliseum”, a także z Paulem Corkettem i LYS. Przez lata inspiracją dla Steve’a byli AC/DC, Black Sabbath, czy Dio. Wraz z wiekiem dojrzał do The Smiths, The Wonderstuff, Pink
Floyd, Nicka Cave’a, Bee Gees, The Smashing Pumpkins, czy Jamesa Browna.

W życiu prywatnym jest żonaty oraz ma córkę Emily. Wraz z rodziną zamieszkuje Londyn.