Leksykon współczesnej perkusji

Steve Gadd rozpoczął

naukę gry na perkusji za namową swojego wuja, który również był perkusistą. Grał na instrumentach perkusyjnych w zespole armii Stanów Zjednoczonych. (więcej)

Stalowe werble

Mają swoich zwolenników i przeciwników, jednak pewne jest, że Yamaha Steel Shell Snare Drums to werble najwyższej światowej klasy, a ich brzmienie spodoba się nawet najbardziej wymagającym perkusistom. (więcej)

Niezwykle naturalne

brzmienie zestawu perkusyjnego Yamaha DTXPRESS IV sprawia, że co raz częściej sięgają po niego muzycy grający wcześniej jedynie na analogowych zestawach. Sprawdza się on znakomicie także jako narzędzie pracy studyjnej. (więcej)

Kenny Aronoff jest

regularnym zmiennikiem Chada Smitha. Zastąpił go podczas trasy koncertowej Red Hot Chilli Peppers a następnie podczas występów supergrupy Chickenfoot, której Chad jest oficjalnym członkiem. (więcej)

Tagi

  • Ginger Baker
  • Perkusista
  • Perkusja
  • Rock
  • Blues
  • Eric Clapton
  • Cream
  • Jeff Beck
  • Blind Faith
  • Muzyka

Ginger Baker - legendarny perkusista blues-rockowy

2012-08-12 10:35
Sebastian
Peter Edward „Ginger” Baker urodził się 19 sierpnia 1939 roku w Lewisham w Londynie. Artysta zaistniał jako członek Graham Bond Organisation oraz zespołu rockowego Cream w latach 1966-1968. Tuż po rozpadzie grupy dołączył do Blind Faith (duet z Ericem Claptonem został zawieszony po wydaniu zaledwie jednego albumu), jednocześnie współpracując w latach siedemdziesiątych z Ginger Baker’s Air Force. W 1971 towarzyszył Feli Rensome-Kutiemu, rok później obaj pojawili się na „Stratavarious” wraz z Bobbym Gassem (Bobbym Tencie), znanego z The Jeff Beck Group. Wkrótce album stał się częścią „Do What I Like”. W roku 1974 muzyk uformował Baker Gurvitz Army, z którym wydał trzy albumy. Zespół rozpadł się dwa lata później.

Początek lat dziewięćdziesiątych to dla artysty współpraca z Master of Reality przy albumie „Sunrise on the Sufferbus”. Zaowocowało to powstaniem wielkiego hitu „She Got Me (When She Got Her Dress On)”. W roku 1994 stworzył zaś Ginger Baker Trio wraz z Googem i Chrisem Gossem. Niedługo potem dołączył do BBM – grupy Jacka Bruce’a i Gary’ego Moora. Zespół nie zagrzał jednak miejsca na rynku muzycznym. Współpraca z jednym z nich – Brucem – ponowiona została w roku 2005, kiedy to Ginger wystąpił u jego boku wraz z Ericem Claptonem w Royal Albert Hall i Madison Squares Garden w Nowym Jorku. W roku 2009 ukazał się artykuł magazynu „Rolling Stone”, w którym zawarto wypowiedź Bruce’a o Bakerze:

„Pomiędzy mną a Gingerem jest zaostrzona sytuacja. Obecnie szczęśliwie koegzystujemy w odmiennych kontynentach, jednak zastanawiałem się nad zaproponowaniem mu przeprowadzki. Wciąż jest zbyt blisko.”
Ginger Baker
Ginger Baker, źródło: Wikipedia

Biografia muzyka – “Hellraiser” – ukazała się na półkach księgarni tego samego roku. Spośród innych cenionych perkusistów Ginger wyróżnia się ogromnym talentem technicznym oraz atrakcyjnością gry. Uważa się go za przewodnika wizerunku, showmana w świecie muzyków oraz za prekursora wprowadzenia do perkusji rockowej drugiego bębna basowego. Baker inspiruje się muzyką rockową, jazzem, bluesem i etno. Podczas swojej kariery Baker pracował z wieloma cenionymi artystami i zespołami – m.in. z Billem Laswellem, Charlie Hadenem, Billem Frisellem czy Felą Kutim. Ponadto kojarzyć go można z „Hawkwind”, „Atomic Rooster” czy projektem „Public Image Ltd”. „AllMusic” nazwało go najbardziej wpływowym perkusistą lat sześćdziesiątych, zaznaczając, że muzycy z kapeli heavy metalowych podążają od tego czasu za jego techniką i pomysłami.

W roku 2007 „Stylus Magazine” uplasowało go na szesnastym miejscu listy „50 najlepszych perkusistów rockowych”. Ginger zajął również trzecie miejsce w spisie „100 najlepszych perkusistów wszechczasów” stworzonego przez „Rolling Stone”.

Napisz komentarz

Drogie czytelniczki / drodzy czytelnicy.
Wszystkie komentarze są moderowane, z tego też powodu proszę nie umieszczać komentarzy obraźliwych. Komentarz nie może zawierać linków do innych stron. Wasze komentarze będą ukazywać się z pewnym opóźnieniem.